Black Friday

Kijk nu toch! Wat cool. Precies wat ik altijd al wilde hebben. Mijn dochter die op internet ziet wat de marketeers van het grootkapitaal aan nieuw eigentijds textiel in de aanbieding hebben. Alleen geldig op black Friday uiteraard. Ik onderga dit blijvend met verbazing. Hoe is het mogelijk dat ze nog steeds iets van haar gading weet dat zich in kleur, gespjes, knoopjes, bandjes, splits en glitters onderscheid van al die vorige jurkjes die al in haar kast hangen? Ze wil eigenlijk geen geld uitgeven, maar tegen zo een aanbieding kun je natuurlijk geen weerstand bieden. Dus schuift die aardige meneer van Post.nl een dag later de doos met drie jurkjes voor half geld onze gang in. Voor ze dankjewel tegen hem kan roepen is hij overigens alweer in zijn oude euro vier dieselbus gestapt. Want de man krijgt 65 cent per pakje en dus heeft hij maar dertien euries in de pocket als hij er per uur twintig levert. En dat is drie minuten per pakje, inclusief rijtijd.

Ik hoor dit alles zich voltrekken terwijl ik achter mijn laptopje net een stuk over het belang van de Greendeal Textiel aan het tikken ben over hoe je het gedrag van markt en consument zal moeten ombuigen. Dus ‘s avonds tijdens de maaltijd toch, vooral vanwege mijn eigen geweten vrees ik, maar even de milieubewuste vader uithangen. Gewoon maar wat vragen stellen denk ik. Leuke jurkjes, maar uhh… heb  je erover nagedacht waarom die jurkjes zo goedkoop kunnen zijn? Vind je het niet lastig dat de meisjes die ze genaaid hebben ze zelf nooit kunnen dragen? En voor die prijs is het natuurlijk geen herbruikbare stof toch? Uiteraard een diepe zucht. Daar heb je papa weer. Mama ook er overheen. ‘Dat kind is er juist zo blij mee en ze staan haar echt heel goed. Wat ben je toch altijd zuur.’ En mijn dochter komt daar bovenop natuurlijk met het argument dat ze ook altijd gebruikt als ze weer eens vliegt: het vliegtuig gaat toch al. En nu buigt ze dit om naar de volgende volzinnen: ‘Als ik het niet koop doet iemand anders het en als niemand het doet wordt het afval. Dus zo bezien is het juist goed dat ik het heb gekocht’. Met als uitsmijter: ‘En trouwens pap, die trui die jij nu aan hebt, waarvan je er ook drie tegelijk nam, komt toch ook uit de WE-sales, of niet soms?’

Tja denk ik, Black Friday en alles wat er bij hoort, oe gaan we dat ooit anders krijgen. Dus kruip ik na de koffie maar weer snel veilig boven, gehuld in mijn aanbiedingstrui, achter mijn geduldige laptopje. Wie schrijft die blijft. Meneer de ambtenaar die het allemaal zo goed weet.  Ik moet namelijk juist op Black Friday mijn stukkie aanleveren over  de weg naar de nieuwe circulaire textielwereld en de economie van het genoeg. Tja, lekker cool onderwerp!

Lex Hendriksen