Verduurzamen kent vele gezichten, een ‘wicked problem’ in een notendop. Te meer daar het thema duurzaamheid veel andere thema’s raakt. Daardoor kent iedere individuele uitdaging een overtal van deeloplossingen die zonder elkaar geen vruchten afwerpen. Dit betekent dat, om echt te verduurzamen, er een verbindend netwerk moet zijn.

Eind april heb ik vanuit mijn rol binnen de uitvoeringslijn Aanpak materiaalstromen twee bijeenkomsten georganiseerd over de hoogwaardige verwerking van groene reststromen, één gericht op maaisel en één gericht op GFT.

Vooral maaisel is een onderwerp waar ik tot voorkort nog nooit mijn hoofd over had gebroken. Des te meer heeft het mij verbaasd wat voor kansen het biedt. Gemaaid gras blijft namelijk liggen en zorgt voor een daling van de kwaliteit van natuur, wat een negatief effect heeft op biodiversiteit. Daar komt bij dat deze ‘grondstoffenstroom veelal wordt verbrand.

Door tactisch te gaan maaien en het maaisel op te halen, wordt biodiversiteit juist bevordert en creëren we een waardevolle reststroom.. Als we hierop inzetten, is er plots van alles mogelijk. Bijvoorbeeld verwaarding tot waardevolle nutriënten voor de landbouw of tot vezels die ingezet kunnen worden als een duurzaam alternatief voor isolatiemateriaal. Om dit mogelijk te maken, moeten we alleen nog even het zwerfvuil uit bermen wegkrijgen en giftige stoffen als PFAS in het maaisel minimaliseren.

Het is geen makkelijke opgave, maar wat een resultaat als we het voor elkaar boksen! Gezamenlijk moeten wij, als MRA, een ecosysteem zien te creëren dat deze innovatie mogelijk maakt. De puzzelstukken liggen al klaar, nu is het aan ons om de puzzel te leggen. Op het schaalniveau van de MRA zou dat mogelijk moeten zijn.

Gijs Jorna,
MRA-trainee circulaire economie en duurzaamheid